Αυτές οι εκλογές κατάφεραν κάτι που εδώ και χρόνια φαινόταν άπιαστος στόχος. Σε αυτές τις εκλογές οι Έλληνες δεν είναι χωρισμένοι σε αριστερούς και δεξιούς, σε δημοκράτες και φασίστες.
Σε αυτές τις εκλογές κυριαρχεί και πρωταγωνιστεί το ψευτοδίλημμα και ο ψευδεπίγραφος διαχωρισμός μας σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς. Και τοποθετούμαι με τέτοιο απόλυτο τρόπο απέναντι σε αυτό το δίλημμα και αυτόν τον διαχωρισμό για δύο κυρίως λόγους.
Πρώτον, δεν υπάρχει Έλληνας από την μια άκρη της χώρας ως την άλλη που να μην είναι αντιμνημονιακός. Κανένας
λογικός πολίτης δεν είναι δυνατόν να θέλει το μνημόνιο και τους όρους του, κανένας δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, κανένας δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος με την αγόμενη σε υποτέλεια χώρα του. Ως εκ τούτου, το χρίσμα του αντιμνημονιακού δεν μπορεί να το επικαρπώνονται κάποιοι και να του προσδίδουν χαρακτήρα σχεδόν μονοπωλιακής τοποθέτησης .
Δεύτερον, δεν υπάρχει Έλληνας από την μια ως την άλλη άκρη της χώρας που να πιστεύει πως ό,τι και να κάνει η οποιαδήποτε κυβέρνηση εκλεγεί θα μπορέσει να ακυρώσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις μνημονιακές συμβάσεις που έχουν ήδη υπογραφεί.
Οι διαπραγματευτικές κινήσεις που δεν έγιναν, με ευθύνη των ως τώρα κυβερνώντων, πριν την υπογραφή των μνημονίων δεν μπορούν να γίνουν τώρα.
Τώρα είναι καιρός να διαχειριστούμε την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί, να κοιτάξουμε μπροστά και να καταφέρουμε με γενναίες πολιτικές αποφάσεις να μεταστρέψουμε το αρνητικό σε ελπιδοφόρο.
Οι δρόμοι, και οι τρόποι είναι δύσκολοι, αλλά οι στόχοι εφικτοί. Μπορούμε ακόμη και στην εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία να βρούμε λύσεις που θα οδηγήσουν σε βηματισμούς σταθερότητας και σε πόλους ανάπτυξης.
Ας μην καταναλωθούμε σε κραυγές εντυπωσιασμού και κορώνες δήθεν φιλολαϊκές. Αυτή την ώρα πραγματικά στο πλευρό του λαού είναι μόνο όποιος αποδέχεται την πραγματικότητα, την ζυγίζει και την μετρά, την ερευνά και την επεξεργάζεται και όχι αυτός που στέκεται μόνο στους αφορισμούς.
Είναι η ώρα να πάψουν τα λόγια, τα ευχολόγια και οι αφορισμοί και να πιάσουμε δουλειά. Να δούμε όλες τις διαμορφωμένες παραμέτρους και να ανοίξουμε δρόμους.
Να σχεδιάσουμε βήμα προς βήμα τα μονοπάτια που θα μας βγάλουν από την ατραπό της αδράνειας.
Η διαχείριση της κατάστασης πρέπει να ανατεθεί σε άτομα που θα μπορούν να ελιχθούν, σε πρόσωπα που δεν έχουν φθαρεί από σκάνδαλα και διαφθορά, που έχουν τεχνοκρατικές γνώσεις και δεξιότητες και που έχουν εθνική συνείδηση , αξιοπρέπεια και ήθος.
Η διαχείριση του χρέους και των υποχρεώσεων που απορρέουν από το μνημόνιο δεν μπορεί να γίνει από πρόσωπα που δείχνουν ασυνέπεια λόγων και πράξεων.
Δείτε για παράδειγμα τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που επαίρεται ότι δεν ψήφισε το πρώτο μνημόνιο, εντούτοις ψήφισε και έμπρακτα στήριξε το δεύτερο για την σωτηρία της χώρας. Δήθεν. Ωστόσο, και εφόσον αποδεδειγμένα το δεύτερο μνημόνιο δεν είναι παρά μια πιο εκτενής διατύπωση του πρώτου, φαντάζομαι πως η ασυνέπεια είναι το λιγότερο αυταπόδεικτη.
Μέσα από το ΠΑΣΟΚ , διατρανώνουν την ικανότητα των προσώπων που κατάφεραν να σώσουν την πατρίδα, να σώσουν εσάς, εμένα και τα παιδιά μας από την χρεωκοπία. Ωστόσο, αποσιωπούν πως σε 10 χρόνια θα χρωστάμε περισσότερα από ότι αυτή τη στιγμή, και πως η δαμόκλειος σπάθη της χρεωκοπίας θα σείεται πάνω από το κεφάλι μας εσαεί, απειλώντας μας να μην αντιδράσουμε σε όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Η σιωπή τους, η απόκρυψη της πραγματικής εικόνας από τον λαό και κυρίως η συντεταγμένη προσπάθεια όλου του κομματικού τους μηχανισμού να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι μαζί τους- και μόνο- είμαστε ασφαλείς είναι το λιγότερο απάτη σε βάρος όλου του λαού.
Μέχρι τώρα, μας κυβερνούσαν. Μέχρι τώρα αποφάσιζαν για εμάς. Ερήμην μας. Δίχως να μας υπολογίζουν. Έκτιζαν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες πάνω στα δικά μας όνειρα. Έταζαν, υπόσχονταν, αποπλανούσαν. Μέχρι τώρα έπαιζαν στα χρηματιστήρια τον μόχθο και τις ελπίδες μας, τόκιζαν στις τράπεζες το μεροκάματό μας, πλούτιζαν από την ένδεια και ίσως την αδιαφορία μας.
Τώρα θα κριθούν. Όλοι. Ανεξαιρέτως. Η ιστορία δεν ξεχνά, η μνήμη δεν χάνεται. Γίνεται ποτάμι και ξεπλένει.
Για ποιο λόγο θα τους ξαναδίναμε ευκαιρία να κυβερνήσουν? Με ποια δικαιολογία θα τους ξαναδίναμε όπλα αφού ξέρουμε όλοι ότι πάλι σε εμάς θα τα στρέψουν? Τι είναι αυτό που θα μπορούσαν να μας τάξουν τώρα πια που δεν το είχαν υποσχεθεί ξανά και ξανά στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις? Ποια λόγια τους θα μπορούσαν να βγάλουν από πάνω τους την σφραγίδα του αποτυχημένου?
Οι υποσχέσεις που μετρούν σε αυτές τις εκλογές είναι αυτές που δεν κρύβουν μεγάλα λόγια και μεγαλόπνοους σχεδιασμούς, αλλά αυτές που στηρίζονται στην αλήθεια, στην ειλικρινή και καθαρή σκιαγράφηση του προβλήματος , στα απλά μικρά και αποτελεσματικά μέτρα που θα φέρουν αποτέλεσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΣΧΟΛΙΑ ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ